Go hiondúil nuair a smaoinín ar an Mangarta, is é an fealsamh John Moriarty a ritheann liom. Ach inniu chuaigh mise féin agus mo mhac Dáire ag cnocadóireacht uirthi, eachtra iontach don bheirt againn. Tá sé éasca a thuiscint an inspioráid a thug an cnoc seo do John ar feadh na mblianta.

Ní raibh cnoc chomh hard leí dreaptha ag Dáire cheana – ba é an Torc an ceann ba mhó a bhí déanta aige go dtí seo. Níl sé ach seacht mbliana d’aois, ach taobh amuigh d’achar gearr amháin, stad nár staon níor dhein sé go dtí raibh sé thuas ag an ‘babhla’, an com sin ar a dtugtar “The Devil’s Punchbowl” sa teanga eile.

Bhí an ceo thíos ag an airde sin, agus an ghaoth láidir, ach cé nach raibh radharc ar bith ann is mó an sásamh fós a bhain sé as a bheith ‘sna scamaill’ agus na teannóga bána ceo ag sciobadh tharainn. An chéad uair eile a rachaidh sé go barr an chnoic gheobhaidh sé geit nuair a fheicfidh sé a bhfuil ann.

Le ceathrar clainne bíonn sé deacair an aird chuí a thabhairt do gach éinne acu, agus tá géar-ghá le laethanta mar seo, ní amháin ó mo mhac, uaim féin chomh maith.